Bélézy juni 2025

Een vakantie in juni dus. Eén nachtje tussenstop in Dijon.

We vertrekken op 6 juni om 9 uur. Nou ja, dat is mijn bedoeling gezien de te rijden afstand, maar dan is dat nog geen gesneden koek.
Op donderdag blijkt de inhaler, 4x  te gebruiken per dag, van Elisabeth bijna op. De nieuwe,1x per dag langdurende, heeft zijn afdoende werking nog niet bewezen. Naar de apotheek dus. Niet op voorraad maar de volgende morgen om 8.30 uit de levering te vissen.

Tijd van opstaan bijgesteld, op tijd naar de apotheek. Eén rotonde ervoor bedenkt Elisabeth dat haar paspoort nog thuis ligt… even ophalen nog maar… en wat denk je, precies om 9 uur ben ik bij de A73 die ons op weg leidt 😁💪.

Daarna gaat het van een leien dakje; regelmatige tussenstops met plas en/of koffiepauze. De meegenomen broodjes, boterhammen met omelet of kaas, bananen, hardgekookte eieren afgewisseld met de in de auto verplichte Engelse drop gaan er op met tussenpozen in en we komen keurig om 16.30 aan bij het Campanile hotel Marsannay in Dijon.

Eten in het restaurant, slapen in het prima bed. Niks te klagen… eh of toch? Ja! De douche in het bad 😡 het wordt een combinatie van balanceren en een Spaans dansje (nee ik ga het niet uitleggen) dus het lukt.

Zaterdag 7 juni

We hebben nagekeken hoe ver het nog is. 440 km; iets meer dan 4 uur rijden. Al voor Lyon krijgen we de melding van de overigens uitstekende nieuwe navigatie dat we vertraging oplopen door een ‘bouchon’ een wegversmalling i.v.m. wegwerkzaamheden.  De meldingen blijven maar komen en ineens bedenken we dat het de vrijdag voor Pinksteren is! Dát hebben we geweten! Pas 40 km voor de afslag van de tolweg rijdt het weer lekker door. 
Hè gelukkig…. Ammehoela! Vlak voor Bédoin op de zoveelste rotonde die we over moeten noemt de navigatie hetzelfde nummer, de D749, maar die komt ik pas tegen als ik de hele rotonde rond bent en dus terug zal rijden. Dat is zeker niet goed en ik kies er op goed geluk eentje in de hoop dat de navigatie zichzelf zal corrigeren en opnieuw de route berekenen. Dan scheidt heel de navigatie er mee uit! Geen bereik dus. Hartstikke moe, even niet goed kunnen denken… O, ja, borden Bédoin volgen. Maar dan. Route op de telefoon! Ik rijd Elisabeth blijkt de bijrijder from hell, want ze ziet van alles leuks en moois behalve de route gr gr. Onze relatie doorstaat het glansrijk want net op dat moment staan er bordjes met Domain de Bélézy. Aankomst; 19.30. Receptie gesloten poort dicht. Mee met iemand die naar binnengaat. Er rijdt een medewerker rond in een golfkarretje met allemaal enveloppen voor mensen die na sluitingstijd aankomen. Die rijdt voor ons uit naar het Cabanon 101. Elisabeth, ook hondsmoe; te klein, houten, beetje gammele trap en zo en zo.

Het hoognodige uitgepakt en naar het restaurant. Dan hoeft er niks meer dan kiezen wat je wil eten. Nog best een opgave🤔 Daar knap je wel van op. Fles wijn er bij. In bed gerold; einde van de dag, begin van de vakantie.

Zondag 8 juni

Doordat we er vroeg in lagen, werd ik vroeg wakker. Tijd om uit de keukenkrat de koffie en filters te vissen te kijken hoe dit apparaat drinkbare koffie te laten maken. De epicerie gaat pas open om 8:00 uur. Dus dat is nog even wachten. Elisabeth komt ook uit bed en we kijken waar alles is en hoe het nu verder moet. We hebben geslapen onder alleen een dekbedhoes en dat bleek toch iets te koud. Om 8:00 uur naar de epicerie om een brood te halen, een cereale heet hier een volkorenbroodje. Ik had natuurlijk nog niets besteld, dus ik kon alleen nog maar een volkoren baguette mee krijgen en ik heb er gelijk twee meegenomen. Dat bleek een vergissing want stokbrood wordt natuurlijk meer stok dan brood na verloop van tijd.

Nog een dag om uit te rusten. De tweede reisdag heeft er toch behoorlijk ingehakt. Wel vroeg wakker. Omdat het ‘s avonds nog warm is weer onder de dekbedhoes gaan slapen, vandaar. Eerst maar om 8 uur naar de bakker voor de cereale. Na het ontbijt in de auto en rustig via Bluetooth de navigatie aan de praat gekregen. Verder een rustige dag op de camping. Niet veel te melden eigenlijk. Behalve dan twee zwembaden, een klein een groot. Doorkomen is altijd lastig maar in een keer doorlopen van de ruime trap af helpt en eenmaal aan het zwemmen is het heerlijk. Geen zin in koken dus de kok in het restaurant is vandaag ook weer aan de beurt. Toch, omdat het nog warm is onder het dekbedhoes gaan slapen. Om 5 uur wakker geworden, deken er bij gepakt en geslapen tot 8.45.😊

maandag 9 juni

Er is markt in Bédoin maar het vakantie tempo slaat toe dus we gaan pas om rond elf uur. We vinden een gratis parkeerplaats vlakbij de markt. Die lopen we rond, kopen olijven, leuke aubergine kleurige en oranje tomaatjes, sla en een knoflook. De markt valt ons een beetje tegen. We drinken koffie en ik vraag naar een benzinestation in Bédoin. Is er niet!!! We moeten naar Malaucene. Bij het vetrek blijkt de markt toch veel groter en is de afslag naar Malaucene er door geblokkeerd. Volgende week maandag een nieuwe kans.
Daar is inderdaad een pomp bij de Super U. Mooi de tank weer vol 32 l voor €40. 👍 Allerlei boodschappen in een winkel waar je echt super U tegen zegt. Onder andere een heel grote basilicumplant.

Verder een rustige dag … zou je denken. Bij het in de pan doen van chipolataworstjes glijdt de pan spontaan van de brander, ik pak in een reflex en trek in dezelfde reflex mijn hand weer weg ook. Het doet stevig pijn aan de vingertoppen van mijn wijs-en middelvinger maar het pakt uiteindelijk best goed uit. Ik hand onder lauw water, elisabeth dweilt de vloer met een bezem en dweil en afwasmiddel. De twee vingers die echt pijn deden vallen reuze mee en na het eten zwem ik acht baantjes in het giga zwembad. Daarna zijn mijn vingers  weer van mij. Glaasje wijn. Lekker slapen.

P.S. Dit blog begon ik op dinsdag. Eerder nog geen puf. Als ik dit schrijf is het al donderdag. Ben qua verslag op dinsdag. No worries, komt 😊 

Dinsdag 10 juni

Nog een koud nachtje wel. Blij met de deken. 
Er is nu al sprake van een routine; bakker, koffie zetten, ontbijten en bedenken wat we verder willen. Nou, toch nog maar even gewoon op de camping. Lekker lezen, klein wandelingetje, kleine zwembad (27 gr.C) samen, brood bestellen bij de epicerie. De restaurant kok aan het werk gezet en ik aansluitend 10 baantjes in het grote zwembad vrije slag  onder toeziend oog van Elisabeth. Als het om 22 uur te fris wordt op het terrasje kruipen we na de bekende avondrituelen onder de deken. Ja, inderdaad wijs geworden. Tot morgen.

Woensdag 11 juni

In de wetenschap dat het vandaag 34 gr. wordt, worden we om 8.45 uur wakker. Gauw naar de bakker en ontbijten op het terrasje. Om 10.30 begint in de evenementen-tent naast ons iemand als een pianostemmer pingelen. Het is de inleiding van een uur koorzang onder leiding van iemand met dezelfde amateur niveau kwaliteiten als het koor. Er wordt ingezet met Tulpen uit Amsterdam in drie talen 🥰 Het klinkt gezellig en aandoenlijk. Eerlijk is eerlijk, ik ben nieuwsgierig en even om de hoek gaan kijken; allemaal keurig geklede mensen. Voor degenen die dat niet weten, we zijn op een schitterende naturisten camping😊 Schiet me ineens een gereformeerde kerkdienst voor de geest. Hihi.
Even samen het kleine zwembad in, daarna uitgebreid lezen. Het wordt inderdaad heet en we blijven op ons schaduwrijke terrasje. ‘‘s middags blijkt er een pianist achter het keyboard te zitten die jazz improvisaties speelt. Elisabeth vindt het op eengegeven moment wel genoeg,  maar ik hoor allerlei bekende thema’s langs komen hoewel ik de titels er niet bij weet. Na ongeveer drie uur houdt hij het voor gezien. Elisabeth heeft het echt slecht met de hitte en in de rare, krappe douchecabine in onze cabanon gaat ze onder de lauwe, bijna koude douche. Dat helpt!
Salade Caprese gegeten met de eigen basilicum en de gekochte kleurige tomaatjes, boterhammen er bij, zonder ongelukken geroosterd in de pan. Je leert snel.  Na het eten nog even samen in het zwembad. Daarna verhuizen we naar het grote bad waar ik 14 baantjes zwem. 
Het is heerlijk op het terrasje en we lezen en ik werk ook nog aan dit verslag. Om 11 uur wordt het weer te fris en we duiken ons bed in.

Donderdag 12 juni

9.57 ontbeten. Het verslag typ ik echt op deze dag, vanavond dus. Even een geduld muziekje? Nah, geintje. Een dag dat er niks te vermelden is en wat er wel te vermelden zou zijn vermeld ik niet

vrijdag de 13e Alles mis(t) 😒😳 de avondmarkt in Bédoin valt ook nog erg tegen.

zaterdag 14 juni 

Gisteren 16 banen gezwommen. Vanmorgen net als gisteren gedoucht in de camping-voorzieningen. Een verademing in vergelijking met de acrobatische toeren vereisende douche-cabine in de cabanon. Ook omdat Elisabeth nog slaapt om 7.30. Daarna om 8 uur weer brood bij bakker. Elisabeth komt om een uur of 9 ontbijten en daarna scheer ik me.
Er is aan een zijkant van de camping een bordje Bédoin. Op de kaart zegt het par la colline. Er is daarop geen poort te zien. Ik loop met een badlaken in mijn hand het pad op, inderdaad sterk omhoog en boven bij het open staande hek loop ik zo maar de ‘bewoonde’ wereld in. In principe zou ik zo het dorp dat beneden me ligt in kunnen lopen. Ik betrap me er op dat het ineens heel raar voelt. Zonder kleren voelt voor mij juist altijd heel bevrijdend. Andersom kunnen mensen uit het dorp ook op dat punt hun kleren in een rugzak stoppen en lekker van het fantastische zwembad komen genieten. Is dat erg?… hm kweenie.

We hebben allebei een boek. Lekker in de relatieve koelte op het terrasje lezen we. Opeens is Elisabeth naar binnen verdwenen en als ik zachtjes ga kijken ligt ze al weer te slapen… Als ze 11.30 naar buiten stommelt trekt het laatste restje vrijdag-de-13e-mist op. Fijn. We gaan zwemmen in het kleine zwembad. Het water is heerlijk en we knappen er van op. Als ik doorloop naar het grote zwembad komt Elisabeth daar ook naar toe. Het water is daar net zo warm als in het kleine. Samen zwemmen we wel vier keer heen en weer. Het is voor ons allebei heel fijn. Lunch. Het is warm, dus weer zwemmen, gelijk het grote bad in. Zo gaan we de dag door. Na het eten, om 20 uur zwemmen we  nog een keer. Het is mijn zelfgekozen training en Elisabeth doet mee wat ze kan. Het ging door de dag zo goed met haar rug, maar nu speelt die op. Morgen een rustdag… volgens mij hebben we er daarvan al heel wat gehad. Eerst maar slapen.

zondag 15 juni
Raar opstaan hoor met een grijze lucht en toch warm. Rustig aan ontbijten en daarna naar Carpentras naar de Intermarchéz, die best te bereiken is,…. lijkt het. Vlak voor we er zijn is de driesprong waar we over moeten omgetoverd tot een grindbak en linksaf, wat zou moeten, kan niet. De navigatie doet het weer eens niet en op de telefoon zie ik dat we een soort binnenring moeten volgen, dan zouden we er van de andere kant kunnen komen. Nee dus. Vlak voor de grindbak ( ja, het is F1 weekend) staat de super-U aangegeven en daar rijden soepeltjes naar toe.  Vliegenmepper, jam zonder suiker, en een met mirtilles, wijn natuurlijk, een lekkere quiche voor morgen. Om 13.45 zijn we terug en eten we brood met zoet en hartig. Lekker en burgerlijk zoals het hoort. Elisabeth twijfelt over het zwembad, maar kiest een slaapje. Dat blijkt een goede keuze. Ondertussen neem ik eenduidig, niet het iets warmere kleinere bad, loop over naar het grotere en zwem daar wat. In de middag is dat natuurlijk gewoon recreatiebad dus een echt baantje is niet mogelijk. Op het kleine eindje terug ben ik al bijna droog. 
Elisabeth is wakker. Gezellig eten in het in-house restaurant. Halverwege wordt de geluidsband met lekkere muziek opgevolgd door een fantastische zangeres begeleid door iemand op gitaar en synthesier- keyboard. Kate Bush, No Doubt, Tina Turner, Eurythmics, Michael Jackson en nog meer komen langs. Alles glaszuiver, de songs in stand gehouden en toch een eigen geluid. Echt heel goed!! De helft van het concert luisteren we op eigen terrasje. Tevreden en moe.

maandag 16 juni

Je weet het hè maandag wasdag. Het waait hard en onder dennen blijft het lang koel. Alle handdoeken zijn aan de beurt. Was er in, geld er in, wassen, 40 minuten. Terug wandelen, was in de droger, geld in de automaat. 45 minuten.  Stiekem met de meegenomen snoeischaar stekjes geknipt van een roze oleander met opvallend grote bloemen en een klein soort vlinderstruik. Staat prachtig in een leeg jampotje met water. Een ‘keutel’ morgen dus. Lunch. Nothing to write home about dus; doe ik lekker toch!
Er staat een harde wind, kracht 4 terwijl het toch 29 gr C is.  We eten een bij de LeLerc gekochte  quiche Lorraine; wijntje er bij, niks mis mee. Nu om 21.30 gaat de wind liggen en is het nog fijn op ons terrasje. Vanmiddag op de terugweg van de Carrefour zagen we ineens dat de Mt. Ventoux echt dichtbij is. Daarom is Bédoin zo’n fietsdorp en zo toeristisch. Je weet het wel maar zo’n foto maakt ineens heel concreet. Prachtige foto van Elisabeth ook!

dinsdag 17 juni

Zoals vermeld is de evenementen-tent dichtbij. We zien hem opzij kijkend.  Aan de andere kant van het weggetje is het grote huis, de Mas. Gisteravond om een uur of zeven was er ineens gezellige activiteit achter de tent. Nieuwsgierig ging ik kijken. Een vrouw stak net over met twee grote glazen rosé in haar handen. Ze bleek Engels en vertelde dat er elke maandagavond een zg. nieuwe aankomers borrel is met aansluitende bring-your-own-food barbecue. Toen ik zei dat we er al een week waren, zei ze met een grote grijns: ik: ‘So are we!’ We hebben nog een maandag te gaan 😊 dus wie weet. Elisabeth is laat wakker. Pas om 12.15 zegt ze: ‘We zouden toch een tochtje maken?’ Ze heeft zich nog niet gewassen, de winkels gaan om 12.30 dicht en om 16.30 als ze opengaan is het 34gr.C. We besluiten dan maar een stokbroodje te eten en daarna het zwembad in te duiken.
Elisabeth leest nog even en gaat dan  ’even’  liggen.. Om 17.15 wordt ze tevreden wakker  Het blik van de Cuisse de Canard is open geworsteld met een keukenschaar en een steen, aardappeltjes staan onder water en de dressing voor de sla staat in de kom.  Het is heerlijk😊 Niks bijzonders meer. We zijn moe.

woensdag 18 juni

De hitte is Elisabeth gewoon te veel dus: bijna koude douche, zwembad en nog eens en nog eens. Heerlijke salade met ananas, gember, banaan, kipfilet blokjes en kerrie. 
 

donderdag 19 juni 

Redelijk op tijd op. Om 10.45 een tochtje in de hoop dat het niet te warm wordt. In Malaucene het eerste dorp dat we passeren is de weg naar Vaison-la-Romaine geblokkeerd en er staat geen déviation aan gegeven. 
Omdat de navigatie nog steeds niet werkt mijn telefoon maar gebruikt, maar dat betekent dat heel erg omrijden. We eten daar wel wat op een terrasje.
De tocht zou een lus zijn die ons terug moet brengen in Bédoin, maar op het schema in het boekje van 2002 staan plaatsjes genoemd die in de beschrijving er bij niet staan. Uiteindelijk maar rechtstreeks terug naar Bédoin. Het is echt te warm en na een glas koud water gaan we onder de lauwe douche en rechtstreeks door het zwembad in. 
In het huisje is het relatief koel en Elisabeth slaapt weer. 
We eten tagliatelle met tomatensalsa, basilicum uit eigen pot en losgebakken rundergehakt. IJsje, koffie wat lezen waxinelichtjes op tafel. Slapen.

vrijdag 20 juni

Vroeg op, poedelen, scheren, brood halen. Nog zo’n luie dag….. Om een uur of 11 ben ik al aan het zwembad toe en Elisabeth nog niet. Ik zet mijn sandalen buiten het hekje van het kleine zwembad, door het voetenbadje langs het zwembad om een hellinkje naar beneden, linksaf onder een houten bruggetje door naar het grote bad. Daar loopt het pad nog wat naar beneden terwijl het terras van het bad horizontaal is. Elke dag waarschuw ik Elisabeth dat er een aflopende rand is, waar ze voor op moet passen. Ik bedenk net daar dat ik geen zwembrilletje heb meegenomen en stoot dus mijn grote teen tegen dat randje… ik dacht nog valt mee, maar het bloed stroomde er uit. Stuk vel aan de voorkant er af en mede met dank aan de bloedverdunners. Wat nu. Lichte paniek want als ik ging lopen liet ik een spoor. Als uit het niets stond er een man naast me die me mee nam naar een houten huisje naast het bad en het professioneel en zakelijk verbond. Ik bood aan te helpen opruimen maar dat was niet nodig. Was dus een badwacht. 
Elisabeth is zelf het kleine bad in en ik moet maar afwachten of het deze week nog lukt.
’s Avonds of even Bédoin in. Kijken naar restaurantjes om zondag te eten. Viel niet mee. Heel veel toegespitst op Mont Ventoux fietsers. Grill, vlees, pasta, pizza. Een uitgekozen. Daarna in een badje met warm water om het verbandje te verschonen, vastgeplakt. Slapen met een schone pleister en een sok aan.

zaterdag 21 juni

Allebei heerlijk geslapen; ik met een sok dus.  Met een stukje keukenrol houd ik bij hoeveel wondvocht er nog uit mijn teen komt. Nu, als ik dit schrijf om 17.35 is al een stuk minder. De vlek op het papiertje, telkens een schoon stukje hoor, wordt steeds kleiner. Vanmorgen was ik bij de pharmacie voor pleisters, want die van de badmeester zijn op. Elisabeth heeft vandaag een hele tijd gezwommen en met een andere Nederlandse mevrouw gesproken. Ze kwam blij terug😊 Het lijkt er op dat er een metselbijtje haar toevlucht heeft genomen in de pot van de  basilicum. Magnetronmaaltijden hachies de boeuf bleken de eerste dag al lekker en vandaag was er weer niets mis mee. Daarna een koele douche in de  voorzieningen. Lekker opgeknapt en nu een glaasje en een snackje en daarna in bed.

zondag 22juni

En ineens is het echt zo. Ik heb stenen liggen op de basilicumpot en het bijtje graaft haar nest er onder. Ze vliegt overdag af en aan net zoals we twee jaar geleden zagen in Nijmegen. Daar is er geen meer. Heel schattig om er hier weer eentje zien.  Het ‘verhuisprobleem’ moeten we nog bespreken. Eind aankomende week naar huis; meenemen? Hier laten?
Vanavond eten we dus in Bédoin, het is wel warm maar wat bewolkt dus benieuwd of er misschien buitje valt. Geen buitje, maar het restaurant viel tegen. Bovendien kon je alleen contant betalen. Raar in zo’n toeristisch dorp.

maandag 23 juni

De navigatie doet alles behalve navigeren. Ik heb gebeld met de verkoper en de garage die hem heeft ingebouwd. Via de telefoon lukt het niet het op te lossen. Daarom rijd ik omdat ik toch boodschappen moet doen via de bordjes naar Vaisson la Romaine waar een grote Super U is. Daar doe ik de boodschappen en koop een houder voor. In telefoon die ik op de voorruit kan plakken. Ook een lang genoeg snoertje  om netjesnaar de telefoon te leiden. Het is grappig als ik aan een medewerkster vraag om adhesive, ze niet weet wat dat is. 
Later zoek ik plakband op internet en vind… ruban adhesive.  Nou ja. Ondertussen was Elisabeth bij het opstaan zo moe dat ze na het ontbijt weer in bed is gegaan. Ik dacht dus met telefoon ondersteuning naar Bélézy te rijden, maar wel ja, googlemaps  vraagt om een update die in de auto niet gedownload wordt. Via de bordjes terug was trouwens een stuk eenvoudiger dan heen.

Rest van de dag kalm aan. Het wondje op mijn grote teen was droog dus we zijn weer fijn gaan zwemmen en lauw douchen. Verder niets te melden

dinsdag 23 juni

Heel warm ‘s nachts ondanks een piepklein onweersbuitje. Elisabeth wil een half slaappilletje nemen omdat ze dus niet slapen kan, maar kan het in het laatje van haar nachtkastje niet vinden en kon ook niet bedenken hoe het moest. Omdat ze ook moest plassen zocht i, in haar laatje. Daar waren al haar sieraden zo maar ‘ingegooid’. Ik haalde de helft er uit en legde het op het bed. Toen zag ik het aluminium van de achterkant van het stripje van twee pillen die ze meegenomen had. Prima geslapen verder. Ze klaagt telkens over buikpijn. Dat deed ze twee dagen ervoor ook al maar bij navraag bleek dat het wel steeds erger werd. Vandaag is het er ‘s middags zo om de tien minuten. Ze heeft geen koorts en wel steeds aandrang. 
 

Woensdag 24 juni

We breken de vakantie af. Ik pak dinsdag avond nog de koffers in.  ‘Snachts valt Elisabeth hard op weg naar de wc. Grote blauwe plekken op haar bil dijbeen en onderrug. Vroeg op, auto bij de cabanon, alles in de auto, Afzeggen bij de receptie en om 9 uur rijden we weg. Veel wegwerkzaamheden, maar met niet extreem oponthoud. 1100 km. Om 23.23 uur zijn we thuis.  Regelmatig gerust cq koffie gedronken en wat gegeten. Ging als een speer. Ik had er gezien mijn leeftijd best wel mijn twijfels over, 5 aug. 79 jaar. Pas thuis zakte ik redelijk in.

Dat was het verhaal.  Dank voor het meelezen.

PS Elisabeth blijkt weer een diverticulitis te hebben. Gelukkig niet doorgebroken deze keer. Doordat we weten wat het is zijn we beiden geruster. Goed, vezelrijk eten en veel drinken dan moet het vanzelf over gaan. Geen antibiotica deze keer i.v.m. kans op resistentie.